Pelgrims

Deze dagen volgen we grosso modo een van de pelgrimsroutes naar Santiago de Compostella en dat vertaalt zich in heel veel……kerken. Immers de traditionele pelgrim moest boete doen voor zijn zonden. In plaats van een gevangenisstraf ondergaan had hij gekozen voor een pelgrimage om al wandelend met God en de maatschappij in het reine te komen. En dat kon het beste als je om de haverklap een kerk of kapel tegen kwam. 

Maar wat een pareltjes zijn er zo in de 11e en 12e eeuw gebouwd. Zowel aan de Franse kant (L’Hôpital-St. Blaise) als aan Spaanse kant (achtereenvolgens Santa Maria de Eunate en de vele kerken van Estella). En dat zijn ze nog niet eens allemaal. Tussendoor zijn we via Saint Jean-Pied-de-Port de grens en de Pyreneeën overgestoken, alwaar onze hoop op helder zicht niet in vervulling ging. Geen hand voor ogen 😉. Onderweg hebben we wel kennisgemaakt met de moderne pelgrim. Niet op pad gestuurd omdat ze voor de taakstraf i.p.v. de gevangenisstraf hebben gekozen, maar om allerlei alleen henzelf moverende redenen. Het zijn er veel. Heel veel! Ze zijn te herkennen aan een grote rugzak, stramme ledenmaten en vooral een stuurse blik, strak naar beneden gericht. Alsof ze toch niet geheel vrijwillig aan hun tocht zijn begonnen. 

Ps in Saint Jean-Pied-de-Port wordt de mogelijkheid geboden om als sjoemelpelgrim de Pyreneeën over te steken 😱.