Op aanraden van de verhuurders van ons tijdelijk onderkomen, togen we vandaag met broer en schoonzus naar het natuurreservaat Kingley Vale; een lieflijk ogend dal met bloeiend raapzaad. Maar ook deze keer is de schijn bedrieglijk. Het unique selling point van het reservaat zijn de vele eeuwenoude Yew trees (sinds eergisteren weten we dat dit taxus zijn). Nu gaat het verhaal dat die Yews gepland zijn op de graven van Vikingen, die in de negende eeuw werden verslagen door enkele dappere lokale helden. Tot zover nog niet bijster spannend, dappere lokale helden komen we immers overal in de geschiedenis tegen …maar…de geesten van die Vikingen dwalen dus sindsdien bij nacht door het dal. Ook nu nog. En als je dat weet ga je toch wat beter naar die bomen kijken. En wat je dan ziet 😱. Helaas is niet vast te stellen hoe oud de bomen zijn. Er is namelijk een bepaald soort zwam die de bomen van binnen opvreet en daarmee ook de jaarringen opsoupeert. Of de bomen er al in de negende eeuw stonden, blijft dan ook de vraag.
Wat wel zeker is (en misschien toch iets gevaarlijker) is dat Kingley Vale in de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt om te oefenen voor de invasie op Normandië. En er werd toen niet met losse flodders geschoten. Om elke aansprakelijkheid op voorhand uit te sluiten, worden bezoekers daarom vriendelijk maar beslist verzocht geen metalen voorwerpen op te rapen. Het zou zo maar nog kunnen ontploffen.
Gelukkig zijn we alle vier heelhuids in een traditionele Engelse Pub beland en was het alleen de iets te vette fish and chips, die ons enige last bezorgde.
Vannacht niet dromen van vikingen en yew trees!
Reactie schrijven